Heroji proslosti

! septembra 1939 započeo je drugi svetski rat. Najveća kataklizma koju je čovečanstvo doživelo nije mogla da zaobiđe Novi Sad i Vojvodinu. Veliki broj navijača Vojvodine završio je svoj život pred streljačkim odredima i logorima, a gotovo čitav jedan tim igrača je izginuo u borbi protiv fašizma.Podsetićemo se ljudi koji su dali svoje živote u borbi protiv fašizma. Njihova borba i njihova žrtva ne sme i neće nikad biti zaboravljena.

fudbaleri antifasisti: Igraci FK Vojvodine koji su poginuli u borbi protiv fasizma

Pera Simin (igrao u Vojvodini u sezoni 1940/41), rođeni brat Milana Simina, koji je takođe igrao u Vojvodini, ubijen je među prvim žrtvama rata. Njegov brat Milan željno je čekao priliku da ga osveti. Sa svojom grupom partizana pošao je 25. jula 1941. godine u čenejski atar s namerom da pale žito, ruše železničke pruge, seku telefonske stubove... Otkriveni su i u neravnopravnoj borbi poginuo je Milan Simin, uhvaćenog Nemeta na licu mesta su likvidirali fašisti, a Živko Radovanović je 2. avgusta iste godine obešen.

Milan Stoja (igrao u Vojvodini u periodu 1938.-1940. godine) i Živko Brzak (igrao u Vojvodini od 1939.-1941. godine), takođe igrači Vojvodine, uhapšeni su, osuđeni na velike vremenske kazne i poslati na prisilan rad na istočni front. Uspeli su da pobegnu kod Rusa, ali su, iznemogli od gladi i bolesti, umrli u logoru Moršansk 1943. godine.

Dušan Šućov (igrao u Vojvodini 1930.-1938. godine) iz Nadalja, bio je komandant štaba partizanskih i diverzantskih grupa u Novom Sadu. Uhapšen je 1941. godine, osuđen na smrt i 25. novembra 1941. godine obešen u Novom Sadu.

Radovan Božin (igrao u Vojvodini 1926.-1936. godine) je 1942. godine streljan s majkom u Novom Sadu.

Ako se ovim žrtvama rata dodaju i imena Boška Petrovića, koji je poginuo u Španiji i Svetozara Cvete Džanića (nosio dres Vojvodine od 1934.-1936.), koga su streljale ustaše u Zagrebu, vidi se da je ceo jedan tim bivših igrača Vojvodine dao svoje živote u borbi protiv fašizma.