9. maj dan pobede nad fašizmom
Ove godine, se obeležava 70. godišnjica antifašističkog ustanka u Srbiji .
Da li je Srbija danas deo antifašističkog sveta?
U Srbiji se potpiruje nacionalna i rasna mržnja. Fašizam je postao ozbiljna pretnja društvu. Nemerljiva i neizdrživa društvena nepravda opravdava se okolnostima tzv. tranzicije. Srbija živi godine posle ratova u kojima su počinjeni neizrecivi zločini.Srbija živi godine privatizacije, masovnog siromašenja većine građana i bogaćenja šačice kriminalaca. Haos, konfuzija, ekonomska beda, proizvodnja političke krize, kulturna zapuštenost, nepostojanje solidarističke svesti, moralna tupost plodno su tle da fašizam postane jedna od dominantnih deologija u Srbiji.
Narastajući fašizam u Srbiji, praćen nizom rasističkih, antisemitskih,i homofobnih incidenata, ojačan je parlamentarnim falsifikovanjem istorije i brisanjem razlika između kolaboracionista i antifašista. Zbog toga je danas antifašizam potreban kao što je bio potreban i pre sedamdeset godina.
Danas na godišnjicu pobede nad fašizmom u Drugom svetskom ratu podsećamo da je opasna je zabluda da je sa fašizmom završeno kada su Italija i Nemačka doživele vojni poraz , i da fašizmom treba da se bave samo istoričari. Oni koji stvaraju takvu pogrešnu sliku žele da antifašizam predstave kao političko-ideološki program koji je istorijski prevaziđen. Međutim, fašističke ideje su se povampirile u okolnostima ekspanzije nacionalizma i rata, a organizovani fašizam u današnje vreme poprima nove forme. Istorija antifašističkog otpora u jugoslovenskim zemljama obuhvata neke od najznačajnijih momenata borbe za socijalnu emancipaciju, demokratsko organizovanje društva i afirmaciju ljudske slobode. Stoga je zauzimanje otvorene antifašističke pozicije u odnosu na fašističke pojave uslov bez koga nema perspektive vođenja demokratske i progresivne politike. Nasuprot potrebi da se aktuelizuje borba protiv fašizma, vladajuća politika u Srbiji nastoji da sistematski izbriše domaću antifašističku istoriju.U ime odbrane šačice kolaboracionista, danas se iz istorije brišu hiljade mladih partizanskih boraca koji su tokom Drugog svetskog rata, kao i ceo civilizovani svet, kolaboraciju sa fašizmom doživljavali kao zločin. Na službenom nivou se antifašizam relativizuje putem novih udžbenika istorije i rehabilitacije četnika i drugih pomagača fašističkog okupatora. Zbog antikomunističke politike „nacionalnog pomirenja“ nastoji se da se iz srpske istorije isključi njen najbolji deo – antifašistička borba.
se borba protiv fašizma može i mora voditi na svim poljima: protiv fašističkog smeća po ulicama, protiv šovinističkih političara koji truju javnost krijući se iza liberalnih fraza i protiv ekonomskih i kulturnih struktura koje sve to reprodukuju. Napadi na Rome i druge manjinske grupe od strane onih koji žele „belu Srbiju“ su samo početak. Ako dozvolimo da fašizam ojača, niko neće biti bezbedan.Zbog toga, antifašizam mora biti politički stav najširih slojeva društva, različitih ljudi, čak i kada sami nisu direktno ugroženi. Antifašizam je univerzalna moralna dužnost i neodvojivi deo napora za ostvarivanje istinske demokratije i društvene jednakosti.
